ψευδωνυμία στα κοινωνικά δίκτυα

Πρώτον, προφανώς πιστεύω ότι όλοι έχουμε δικαίωμα να τηρούμε ψευδώνυμους λογαριασμούς, να εκφραζόμαστε ελεύθερα και να μην γινόμαστε στόχος επιθέσεων για αυτά που λέμε.

Επίσης πιστεύω ότι ότι η αποκάλυψη της ταυτότητας ενός ψευδώνυμου αρθρογράφου, ειδικά εάν απειλείται η ζωή και η περιουσία του, μπορεί να είναι ένα μεγάλο φάουλ, όμως αυτό κρίνεται κατά περίπτωση και δεν αποτελεί παραβίαση κάποιου θεμελιώδους δικαιώματος.

Αυτό που θέλω να πω όμως είναι ότι όταν ένα πρόσωπο γράφει ψευδώνυμα, και  υπάρχουν άτομα που γνωρίζουν την ταυτότητα του, πρέπει να αντιλαμβάνεται ότι όχι μόνο δεν έχει πια τον έλεγχο της μυστικότητας της ταυτότητας του αλλά ότι δημιουργεί και μια υποχρέωση σε αυτούς που την γνωρίζουν να κρίνουν την σημασία του συνδυασμού λόγου και ταυτότητας. Συνεπώς ο ψευδώνυμος αρθρογράφος που δεν λαμβάνει υπόψη του ότι συνέπεια της ψευδωνυμίας του είναι η δημιουργία μιας υποχρεώσης σε όσους γνωρίζουν την ταυτότητα του να αξιολογούν τον λόγο του, πράττει μάλλον απερίσκεπτα και θα έλεγα και ανεύθυνα. Άρα η ευθύνη λοιπόν δεν είναι μόνο όσων γνωρίζουν την ταυτότητα, να μην γίνουν “ρουφιάνοι” και “χαφιέδες”, αλλά και αυτού που γράφει ψευδώνυμα. Είναι και αυτός υπεύθυνος εάν οι γνωρίζοντες εξαναγκαστούν σε διλλήματα που αυτός δημιούργησε.

Σε μια συγκεκριμένη περίπτωση που γνωρίζω, μέλη μιας συλλογικότητας γράφουν ψευδώνυμα στο Facebook ή στο twitter και λένε πράγματα που, ταυτιζόμενα με την πραγματική τους ιδιότητα, θα δημιουργούσαν εντυπώσεις για την συλλογικότητα εκείνη τότε είναι προφανές ότι παίρνουν ένα ρίσκο για όλα τα μέλη, όχι μόνο για τους εαυτούς τους. Να το κάνουν, εφόσον πιστεύουν ότι είναι αναγκαίο, αλλά να μην περιμένουν κιόλας ότι υποχρεωτικά όλοι θα είναι σύμφωνοι και ότι θα κρίνουν την προστασία της ψευδωνυμίας ως την σημαντικότερη πλευρά των αναπόφευκτων διλλημάτων που εκείνοι δημιούργησαν.

Τέλος, αν θέλει κανείς να γράφει ψευδώνυμα και μάλιστα περιμένει να προστατεύεται η ταυτότητα του από τα υπόλοιπα μέλη της συλλογικότητας, τότε να φροντίζει να την προστατεύει και ο ίδιος, αποφεύγοντας να εκθέσει ταυτοποιητικά στοιχεία όπως τμήματα του ονόματος του, φωτογραφίες, ή πληροφορίες που μόνο εκείνος μπορεί να γνωρίζει. Διαφορετικά φέρεται ανεύθυνα έναντι τους, εκθέτοντας τους αναίτια σε διλλήματα που ο ίδιος δημιούργησε. Δικαίωμα του θα μου πείτε, και θα συμφωνήσω. Αλλά έτσι είναι η ζωή, κάποια δικαιώματα έχουν και παρενέργειες, π.χ. η ψευδωνυμία μπορεί να σε οδηγήσει σε μια ψεύτικη αίσθηση προστασίας και να πεις πράγματα που θα μετανιώσεις αργότερα. Οπότε ελπίζω απλά να γίνουν τα παθήματα μαθήματα.

 
Advertisements

Μερικές ελευθερίες που (ακόμα) έχω

Στην μέχρι τώρα ζωή μου έχω επιβεβαιώσει ότι από τα όσα μου είπαν στο σχολείο έχω πράγματι κάποια δικαιώματα ελεύθερης έκφρασης, μεταξύ των οποίων είναι και τα παρακάτω:

Ωστόσο απ’ότι αναφέρει ο Θανάσης φαίνεται ότι δεν έχουν όλοι οι Ευρωπαίοι συμπολίτες μου τις ίδιες ελευθερίες.